Corporate

Damiaanactie: geen stiftjes, wel juridisch advies

27 december 2019 | Corporate

Kent u ze, de stiftjes van de Damiaanactie? Dan weet u dat ze fantastisch goed schrijven. En dat u er nog een goed doel mee steunt ook. Pater Damiaan en zijn strijd tegen lepra herinnert u zich wellicht van op school. Maar vergis u niet: de ziekte is – helaas – nog steeds niet uitgeroeid. Daarom zet Steven Osaer, hoofd Estate Planning, er graag zijn schouders onder. Niet via stiftjes, maar via pertinent juridisch advies. We stelden hem enkele vragen.

Sinds mei 2016 ben je lid van de raad van bestuur van de Damiaanactie. Hoe en waarom ben je daarmee begonnen?

Steven: De organisatie was op zoek naar een helpende hand met een financiële en juridische achtergrond. Toen die vraag via de bank bij mij terechtkwam, dacht ik meteen terug aan vroeger: de verkoop van stiftjes, de diapresentaties op school… Ik vond het een leuk idee dat ik nu ook als vrijwilliger op een andere manier mijn steentje kon bijdragen. Ik ben met veel plezier op het voorstel ingegaan.

 

Wat is jouw rol precies?

Steven: Ik ben lid van de raad van bestuur, dus ik ben ook aanwezig op de bestuursvergaderingen die meerdere keren per jaar plaatsvinden. Ik deel mijn expertise in financiële en vooral juridische zaken. Dat geeft me veel voldoening, en tegelijkertijd is dat ook een verrijking voor mijn job.

Een win-winsituatie, zeg maar.

Steven: Inderdaad. Het is intellectueel motiverend voor mij én het is ook een plus voor de bank. Ik bekijk de materie vanuit een andere hoek, en dat verruimt mijn blik. Neem nu het duolegaat, een instrument dat we vaak hanteren binnen Estate Planning (successieplanning). Het stelt de klant in staat om bij overlijden tegelijk de fiscale last voor de nabestaanden te verlichten én een goed doel te steunen dat hem nauw aan het hart ligt. Als estate planner zie ik de voordelen voor de klant. Maar als vrijwilliger zie ik ook wat het doet voor de vzw. De nieuwe Vlaamse regering overweegt om de modaliteiten van het duolegaat te veranderen. Ik begrijp dat ze hiermee misbruiken willen tegenhouden. Maar ik begrijp toch ook de ongerustheid bij de vzw’s. Het zou voor hen een echte klap zijn als de inkomsten langs deze weg opdrogen.

Steven Osaer: “In juni reisde ik naar Nigeria om te zien hoe ze daar geld inzamelen voor de organisatie. Ik werd toen ondergedompeld in hun leefwereld, en dat was echt confronterend.”

Steven bezocht het nieuwe ziekenhuis voor multiresistente tuberculose (MDR-TB) in Ibadan (Nigeria).

Verschilt de financiële wereld niet erg van die van non-profit organisaties?

Steven: Dat klopt. Ik kijk altijd met veel bewondering en sympathie naar de betrokkenheid en inzet van de vrijwilligers. Ook wat de organisatie wil bereiken, vind ik indrukwekkend. Elke dag opnieuw geven meer dan duizend medewerkers het uiterste van zichzelf om een droom waar te maken: een wereld zonder lepra en tuberculose. Deze ziektes zijn – als ze op tijd worden gediagnosticeerd – perfect te genezen. En toch maken ze jaarlijks nog veel slachtoffers.

Hoe komt dat?

Steven: Medisch gezien lijkt het eenvoudig op te lossen, maar het probleem ligt veel dieper. Lepra is een armoedeziekte. In juni reisde ik naar Nigeria om te zien hoe ze daar geld inzamelen voor de organisatie. Ik werd toen ondergedompeld in hun leefwereld, en dat was echt confronterend.

Om deze ziektes uit de wereld te helpen, moeten alle artsen en verzorgers correct opgeleid worden zodat ze de ziektes snel herkennen. Patiënten moeten ook betere ondersteuning en opvolging krijgen tijdens hun herstelperiode. Hoe kunnen ze bijvoorbeeld een volwaardig leven blijven leiden met één been of één arm? Vergeet niet, vaak leven zij in een klein dorpje, ver weg van de beschaafde wereld. Focussen op de genezing en uitroeiing van de ziekte is één zaak, maar het is ook belangrijk om aandacht te hebben voor de care after cure.

Elk gebaar, hoe klein ook, telt.

Hoe doet de Damiaanactie het op financieel vlak?

Steven: De missie van Damiaanactie is nobel, maar de financiële realiteit is vrij hard. Want sinds enkele jaren daalt het aantal vrijwilligers, en zijn er dus steeds minder inkomsten. Hoe dat komt? Misschien is onze maatschappij individualistischer geworden, of hebben we het te druk met andere zaken. De grootste uitdaging voor vzw’s vandaag is dus, één, vrijwilligers vinden, en twee, het netwerk verjongen.

Hoe zie jij de toekomst van de Damiaanactie? 

Steven: We zijn steeds op zoek naar nieuwe oplossingen: hoe de mensen te sensibiliseren, het imago te verjongen of nieuwe sponsors aan te trekken, zoals bedrijven of grotere vermogens. En dan is er nog de vraag: kunnen en moeten we alles in cijfers uitdrukken? Eén ding is zeker: elk gebaar, hoe klein ook, telt.

Wat is de Damiaanactie?

Damiaanactie is een Belgische onafhankelijke non-profitorganisatie die in 1964 uit de grond werd gestampt. Haar doel? Lepra, tbc en leishmaniasis de wereld uit helpen. Vandaag telt Damiaanactie meer dan 1.200 medewerkers – voornamelijk vrijwilligers – in 16 projectlanden. Pater Damiaan blijft een bron van inspiratie voor jong en oud. In 2005 werd hij erkend als één van de drie grootste Belgen. Binnenkort – in januari – gaan de vrijwilligers opnieuw op pad, met hun stiftjes.

 
 
Nederlands
Nederlands Français